شيرين من براي غزل شور و حال کو

پر ميزند دلم به هواي غزل، ولي

                                      گيرم هواي پر زدنم هست،بال کو

گيرم به فال نيک بگيرم بهار را

                                   چشم و دلي براي تماشا و فال کو؟

تقويم جهار فصل دلم را ورق زدم

                                        آن برگهاي سبز سر آغاز سال کو

رفتيم ولي پرسش دلم بي جواب ماند

                                      حال سوال و حوصله و قيل وقال کو

هر کس به طریقی دل ما می شکند

بیگانه جدا دوست جدا می شکند

بیگانه اگر می شکند حرفی نیست

از دوست بپرسید چرا می شکند

چه خوب بود اگر .....

من نمیتونم به دلم یاد بدم که نشکنه

ولی میتونم به دلم یاد بدم

که اگه شکست لبه های تیزش

دست اونی رو که شکستش را نبره

مهرت ای دوست زمانی زدلم پاک شود

که همه پیکر من زیر زمین خاک شود